Sağlıkta güvenin adresi

Özel Letoon Hastanesi

Çocuklarda dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB)

Genel Bakış

Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB), çocuklukta başlayan ve yetişkinliğe kadar devam edebilen nörogelişimsel bir bozukluktur. Dikkat süresinin kısalığı, aşırı hareketlilik ve dürtüsellik ile karakterizedir.

Çocukların yaklaşık %7'sinde, yetişkinlerin %2-5'inde görülür. Erkek çocuklarda kızlardan 2-3 kat sıktır. Erken tanı ve uygun tedavi ile çocuklar okul başarısı ve sosyal yaşamlarını başarıyla sürdürebilir.

Belirtiler

DEHB üç temel belirti grubu sergiler:

Dikkat eksikliği:

  • Detaylara dikkat etmeme, dikkatsiz hatalar
  • Görevlere odaklanmada güçlük
  • Dinler gibi görünmeme
  • Yönergeleri takip edememe, işleri yarım bırakma
  • Düzen sorunu, eşya kaybetme
  • Zihinsel çaba gerektiren görevlerden kaçınma
  • Kolay dikkatinin dağılması
  • Unutkanlık

Hiperaktivite:

  • Yerinde duramama, kıpırdanma
  • Sınıfta veya yerinde oturamama
  • Uygunsuz durumlarda koşma, tırmanma
  • Sessizce oynayamama
  • Aşırı konuşma
  • Sürekli hareket halinde olma

Dürtüsellik:

  • Sorulardan önce yanıt verme
  • Sırasını bekleyememek
  • Başkalarının sözünü kesme
  • Düşünmeden hareket etme

Yetişkinlerde hiperaktivite genellikle iç huzursuzluğa dönüşür; dikkat sorunları ve organizasyon güçlüğü ön plana çıkar.

Nedenler

Kesin neden bilinmiyor; çok faktörlüdür:

  • Genetik: Aile öyküsü en güçlü risk faktörü
  • Beyin yapısı ve kimyası: Dopamin ve noradrenalin dengesizliği
  • Gebelik faktörleri: Sigara, alkol, uyuşturucu, erken doğum
  • Çevresel faktörler: Kurşun maruziyeti, kafa travması

Şeker, gıda boyaları, çok TV izleme veya kötü ebeveynlik DEHB'ye yol açmaz; ancak belirtileri kötüleştirebilir.

Risk Faktörleri

  • Aile öyküsü
  • Gebelikte sigara, alkol, uyuşturucu kullanımı
  • Erken doğum, düşük doğum ağırlığı
  • Erkek olmak
  • Çevresel toksinlere maruziyet

Komplikasyonlar

  • Okul başarısızlığı, sınıf tekrarı
  • Düşük özgüven
  • Akran ilişkilerinde sorunlar
  • Aile içi çatışma
  • Kaza ve yaralanmalar (özellikle dürtüsellik nedeniyle)
  • Madde kullanımı riski
  • Anksiyete, depresyon
  • İş yaşamında sorunlar (yetişkinlerde)
  • Trafik kazaları
  • Erken cinsel ilişki, riskli davranışlar

Ne Zaman Doktora Başvurulmalı

  • Belirtiler 6 aydan uzun sürerse
  • Birden fazla ortamda (ev, okul) görülüyorsa
  • Akademik veya sosyal yaşamı etkiliyorsa
  • 7 yaşından önce belirtiler başlamışsa
  • Öğretmen veya pediatr yönlendirmesi varsa

Tanı ve Tedavi

Tanı:

  • Çocuk-ergen psikiyatristi değerlendirmesi
  • Detaylı görüşme (çocuk, aile, öğretmen)
  • Standardize değerlendirme ölçekleri (Conners, SNAP)
  • IQ ve nöropsikolojik testler
  • Eşlik eden durumların taranması

Tedavi (multimodal yaklaşım):

1. İlaç tedavisi:

  • Uyarıcılar (stimülanlar): Metilfenidat, lisdeksamfetamin — en etkili (%70-80)
  • Uyarıcı olmayan ilaçlar: Atomoksetin, guanfasin
  • 6 yaş üstünde önerilir
  • Yan etkiler: İştahsızlık, uyku güçlüğü, baş ağrısı

2. Davranış terapisi:

  • Bilişsel davranışçı terapi
  • Sosyal beceri eğitimi
  • Ebeveyn eğitim programları
  • Okul desteği (RAM raporu, sınıf düzenlemeleri)

3. Eğitim ve organizasyon stratejileri:

  • Görev listeleri, takvimler
  • Görsel hatırlatıcılar
  • Kısa molalar
  • Sessiz çalışma ortamı

4. Yaşam tarzı düzenlemeleri:

  • Düzenli uyku
  • Egzersiz (çok etkili)
  • Dengeli beslenme
  • Ekran süresi sınırlaması
  • Stresi yönetme

Önleme ve Aileler İçin Öneriler

  • Gebelikte sigara, alkol, uyuşturucudan kaçının
  • Çocuğu çevresel toksinlerden koruyun (kurşun)
  • Düzenli ve tutarlı bir günlük rutin oluşturun
  • Kısa, net yönergeler verin
  • Olumlu davranışları ödüllendirin
  • Cezadan çok yapıcı geri bildirim
  • Görsel ipuçları ve listeler kullanın
  • Egzersize teşvik edin
  • Yeterli uyku sağlayın
  • Ekran süresini sınırlayın
  • Öğretmenle iletişim halinde olun
  • Profesyonel destek alın
  • Çocuğun güçlü yanlarına odaklanın